Farzan Nayebgharib, ارسال کننده فرزان نایب غریب

🆔@Farsi_Iranwire

تکواندو روی سرازیری، پولادگر بالاتر می رود

مهرداد شفیع پور، شهروند خبرنگار
افت تکواندو مشهودترین اتفاق در ورزش ایران است؛ رشته ای که از سال 2005 همواره در مسابقات جهانی عناوین اول و دوم را به دست می آورد، این بار نه تنها روی این دو سکو قرار نگرفت که دقیقا پس از 10 سال و برای اولین بار، بدون حتی یک مدال طلا از رقابت های جهانی 2017 به ایران بازگشت.

داستان تکواندو در ایران، روایت خانه ای شده که پدرخوانده، یک به یک فرزندانش را بیرون می اندازد؛ فرزندانی مانند «رضا مهماندوست»، «میلاد بیگی» و «بیژن مقانلو».رییس فدراسیون تکواندو را تا حدودی می شناسیم؛ «محمدرضا پولادگر». همان روحانی تحصیل کرده در قم با 17 سال سابقه ریاست بی وقفه در فدراسیون تکواندو. پیش از آن که رییس شود، چهار سال به عنوان نایب رییس فدراسیون حضور داشت. از سال 1363 خورشیدی هم رییس هیات تکواندو استان قم بود. پولادگر دانش آموخته حوزه علمیه قم و شاغل در دفتر برنامه ریزیِ سازمان تبلیغات اسلامی است.

پولادگر سال 1375 به درخواست «مختار كلانتری» به تهران رفت. کلانتری در آن زمان رییس فدراسیون تکواندو بود و با حکم او، ابتدا نایب رییس این فدراسیون شد و بعد با حمایت خود کلانتری، پست ریاست مادام العمر این رشته ورزشی را به دست آورد.

کلانتری فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان مهاباد در سال 59 خورشیدی بود اما یک سال بعد به ریاست مسوول دفتری فرماندهی کل سپاه پاسداران رسید. دو سال بعد پایه های آشنایی او و پولادگر هم ریخته شد.

مختار کلانتری از سال های پس از جنگ، دنبال مدیریت ورزشی نبود. این را محمدرضا پولادگر به خوبی می دانست. برای همین سعی کرد در ابتدای دهه 70 به او نزدیک شود. کلانتری پس از جنگ سراغ پست هایی رفت که بیش تر جنبه های سیاسی و به ویژه اقتصادی داشتند؛ پست هایی مانند مسوول حفاظت بیت آیت الله خمینی، جانشین فرمانده کل کمیته انقلاب اسلامی، معاون امنیتی و انتظامی وزیر کشور، دبیر شورای امنیت کشور، فرمانده کل کمیته انقلاب اسلامی، قائم مقام سرپرست «بنیاد 15 خرداد» و مدیر امور صنایع همان بنیاد. مدیرعاملی سازمان اقتصادی «کوثر» و معاونت وزارت راه در دولت خاتمی نیز از جمله سمت های دیگر او بوده است.در این سیاهه، ریاست فدراسیون تکواندو چندان برایش جذاب نبود. پس وقتی دوست و هم رکاب قدیمی را مُصر برای حضور در این فدراسیون دید، دستش را گرفت و به تهران آورد.پولادگر هم‎چنان رییس فدراسیون است؛ فدراسیونی که جهشی چشم‎گیر در دهه 80 داشت و در دهه 90 آرام آرام سقوطش را آغاز کرد. ابتدا بخشی از دلایل این سقوط در جدایی رضا مهماندوست، سرمربی سابق تیم ملی تکواندو ایران و مربی کنونی تیم ملی آذربایجان دیده شد. اما شاید دلایل کمی پیچیده تر باشند.

مسابقات قرآن و تکواندو

محمدرضا پولادگر قاعده بازی در مدیریت ورزش ایران را آموخته است؛ به هیچ دولتی متصل نیست تا وزرای ورزش آن ها، او را تغییر دهند. خودش می گوید ریسمانش را به بالاترین اتاق ها و نهادها وصل کرده است. در فدراسیون تکواندو او را نزدیک به بیت رهبری می دانند. نقش پولادگر به عنوان یک روحانی که لباس روحانیت از تن درآورده هم در قدرت گرفتن های روز افزونش بی تاثیر نبوده است.او ابداعات تازه ای در رشته ورزشی تکواندو داشته است. تکواندو ورزشی تلفیقی از هنرهای رزمی «اوکیناوایی» کاراته، هنرهای رزمی چینی و هنرهای رزمی سنتی کره‌ای هم‎چون «تکیون» و «سوباک» است که پس از جنگ جهانی دوم به نام کره جنوبی ثبت شد. هرگونه تغییری در سبک های اجرایی آن ممنوع است و باید به تایید فدراسیون جهانی تکواندو و همین طور ورزش ملی کره جنوبی برسد. اما پولادگر موفق شد طی دو سال اخیر (دقیقا دو سالی که تکواندو ایران در المپیک ریو و رقابت های جهانی کره جنوبی بدون یک مدال طلا ماند)، سبک جدیدی در تکواندو ابداع کند؛ رقابت های تلفیقی تکواندو و قرائت قرآن…

لینک مطلب در ایران وایر:

https://iranwire.com/fa/features/22654

ایران وایر در تلگرام

https://t.me/Farsi_Iranwire

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s